“Mikro” nie oznacza małe. Oznacza elastyczne, poręczne i szybkie

O mikropoświadczeniach jako walucie umiejętności, ich znaczeniu w edukacji i na rynku pracy, a także o projekcie im poświęconym w IBE PIB w ostatnim odcinku podcastu mówi Michał Nowakowski. 

Gościem ostatniego odcinka “Po pierwsze, umiejętności. Podcastu o tym, jak być na czasie” jest Michał Nowakowski, lider projektu dotyczącego mikropoświadczeń w Instytucie Badań Edukacyjnych – Państwowym Instytucie Badawczym. 

Droga jakości i standaryzacji – o projekcie IBE PIB

Nie sposób dziś mówić o edukacji, uczeniu się przez całe życie, kompetencjach przyszłości czy rynku pracy, pomijając temat mikropoświadczeń. To rozwiązanie, które porządkuje sposób dokumentowania umiejętności zdobywanych poza tradycyjnymi ścieżkami edukacji. 

Mikropoświadczenie to cyfrowy certyfikat umiejętności, ale taki, który ma swoją potwierdzoną jakość, zawiera konkretne informacje na temat tego, co dana osoba musiała zrobić, żeby ów certyfikat otrzymać oraz kto go wydał i kiedy – tłumaczy podczas rozmowy Michał Nowakowski.

W Instytucie Badań Edukacyjnych – Państwowym Instytucie Badawczym zespół kierowany przez Michała Nowakowskiego tworzy krajowy system mikropoświadczeń. 

IBE BIP tworzy ekosystem, w którym będą funkcjonować zarówno wydawcy, jak i posiadacze mikropoświadczeń. Eksperci opracowują normy dotyczące tego, co należy zrobić, aby wejść do systemu i wydawać mikropoświadczenia. Tworzą standardy zapewniania jakości powstających w ramach systemy mikropoświadczeń – wyjaśnia Michał Nowakowski i kontynuuje:

Systemy zapewniania jakości tworzą zasady i procedury, które praktycznie uniemożliwiają powstanie w ekosystemie czegoś, co jest niskiej jakości. Przygotowują również aplikację Odznaka+ do wydawania i gromadzenia cyfrowych poświadczeń, zarówno mikropoświadczeń, jak i odznak.

Nie oznacza to, iż tworzony w IBE PIB system wykluczy funkcjonowanie w Polsce poświadczeń wydawanych poza Odznaką+. 

Krajowy System Mikropoświadczeń wyznacza standardy i chcemy, by były one wzorem również dla wydawców spoza tego systemu. Uważamy, że droga  jakości standaryzacji jest potrzebna i ważna – przekonuje Michał Nowakowski. 

MIkropoświadczenia to waluta umiejętności

Mimo że mikropoświadczenia stanowią jeden z najważniejszych tematów debaty na temat przyszłości edukacji i uczenia się przez całe życie, w Polsce nie jest to jeszcze termin dobrze znany, a zagadnienie czasem budzi pewne obawy. 

Często boimy się czegoś, co jest nowe. Ale sama idea mikropoświadczeń nie jest niczym nowym, funkcjonuje pod różnymi postaciami od wielu lat, a nawet stuleci – podkreśla ekspert IBE PIB.

Część tych obaw wynika z przekonania, że mikropoświadczenia miałyby zastąpić edukację formalną. Tymczasem oba te systemy nie konkurują ze sobą, lecz się uzupełniają. 

Systemy edukacji formalnej i mikropoświadczeń będą się uzupełniały. Mikropoświadczenia potwierdzają posiadanie konkretnych umiejętności, przydatnych np. na rynku pracy, których duże dyplomy, np. ukończenia studiów, nie opisują. Przedrostek mikro- nie oznacza, że to musi być małe. Oznacza, że jest elastyczne, poręczne i szybsze niż np. dyplomy wydawane po trzech czy pięciu latach studiów – przekonuje Michał Nowakowski i dodaje:

Mikropoświadczenia to waluta umiejętności, a to właśnie konkretne, poświadczone umiejętności są dziś kluczowe na rynku pracy i nie tylko. 

Zapraszamy do obejrzenia całego odcinka!

The post Odcinek 12: Michał Nowakowski appeared first on Mikropoświadczenia.

Polska wyjątkowo cyfrowym krajem

O cyfrowości Polski, zastosowaniu sztucznej inteligencji w administracji państwowej oraz o przyszłości rynku pracy i umiejętnościach, które trzeba nieustannie aktualizować oraz potwierdzać, opowiada w kolejnym odcinku podcastu Anna Streżyńska. 

Anna Streżyńska, była ministra cyfryzacji, obecnie dyrektorka Instytutu Łączności – Państwowego Instytutu Badawczego, jest gościnią kolejnego odcinka “Po pierwsze, umiejętności. Podcast o tym, jak być na czasie”.

Inne kraje zazdroszczą Polsce cyfryzacji

Jeśli chodzi o wdrażanie nowych technologii i rozwój usług cyfrowych, Polska jest w bardzo dobrym miejscu. Przynajmniej w sferze administracyjnej i urzędowej. 

Jesteśmy krajem, któremu inne zazdroszczą poziomu cyfryzacji. Pod względem usług i ułatwień dla obywateli związanych z nowymi technologiami nasze państwo jest bardziej zaawansowane niż wiele innych. W związku z tym jesteśmy postrzegani jako wyjątkowo cyfrowy kraj – mówi Anna Streżyńska.

Rozwiązania, takie jak: mObywatel, BLIK i inne – zdaniem gościni podcastu – są często lepsze niż światowe odpowiedniki i mogłyby stanowić standardy europejskie.

Nieco inaczej wygląda cyfryzacja w polskim biznesie. Dla wielu firm sięganie po nowoczesne rozwiązania oznacza wysokie koszty, dlatego przedsiębiorcy często odkładają decyzje o ich wykorzystaniu. Zwłaszcza gdy mowa o bardziej zaawansowanych systemach. 

Cyfryzacja prawem, nie obowiązkiem

Zaawansowana obsługa administracyjno-urzędowa spraw obywateli dla jednych jest ogromnym ułatwieniem. Znosi konieczność częstych wizyt w urzędach, stania w kolejkach, noszenia przy sobie wielu dokumentów oraz ogranicza problemy z poświadczaniem tożsamości. Są jednak także osoby, które obawiają się udostępniania swoich danych oraz informacji o ważnych wydarzeniach z życia zawodowego i edukacyjnego, co może wiązać się z obecnością w krajowym systemie informatycznym.

Wszyscy jesteśmy w tym systemie od dnia narodzin. Dlatego mamy prawo oczekiwać, by ten system dla nas pracował. Obywatele powinni pamiętać, że mają prawo do niewyrażenia zgody na przetwarzanie ich danych. Administracja jest służebna wobec obywatela, a cyfryzacja stanowi prawo, nie obowiązek – przekonuje Anna Streżyńska.

Wybór należy do każdego obywatela, który musi zmierzyć korzyści i zagrożenia związane z uczestniczeniem w systemie o wysokim stopniu cyfryzacji. 

Warto pamiętać o tym, że nie wszystko musi być cyfrowe, ale też musimy liczyć się z tym, że w przyszłości działania niecyfrowe urzędników będą dodatkowo płatne, a cyfrowość samoobsługowa będzie tańsza – podkreśla Anna Streżyńska.

Umiejętności związane z AI będą kluczowe na rynku pracy

Zdaniem byłej ministry cyfryzacji nie będziemy mieć wyboru w kwestii zdobywania i ciągłego aktualizowania umiejętności związanych z rozwojem nowych technologii. Jak zaznacza:

Chodzi tu przede wszystkim o kompetencje AI. Umiejętność wykorzystania sztucznej inteligencji będzie już wkrótce główną kompetencją nie tylko wymaganą, lecz także utrzymującą nas na rynku pracy.

Ciągłe nabywanie, doskonalenie i aktualizowanie kompetencji wymaga rozwiązań, które pozwolą je równie szybko i elastycznie potwierdzać. 

Mikropoświadczenia dają możliwość szybkiego, elastycznego i skutecznego dobierania poszczególnych kompetencji, co w przyszłości z pewnością będzie się rozwijało, ponieważ coraz rzadziej pracujemy wiele lat w jednym miejscu i robimy bez przerwy to samo – zaznaczyła Anna Streżyńska. 

Zapraszamy do obejrzenia całego odcinka podcastu!

The post Odcinek 11: Anna Streżyńska appeared first on Mikropoświadczenia.

Przyszłość pracy to… mniej pracy

Po co pracujemy? Dlaczego tak trudno mówić o pieniądzach w kontekście pracy? Czy rozwój musi być tylko zawodowy i ile jest prawdy w opowieściach o miłości do pracy? W jaki sposób mikropoświadczenia mogą pomóc zdobyć swobodę w budowaniu wymarzonych ścieżek karier? Między innymi na te pytania odpowiada Zofia Smełka-Leszczyńska w kolejnym odcinku podcastu. 

Dr Zofia Smełka-Leszczyńska, psycholożka, semiotyczka kultury, specjalistka w obszarze marketingu oraz strategii komunikacji, pisarka, działaczka społeczna, autorka książki “Cześć pracy. O kulturze zap***dolu” jest gościnią kolejnego odcinka “Po pierwsze, umiejętności. Podcastu o tym, jak być na czasie”. 

Jak pracują Polacy

Zofia Smełka-Leszczyńska w swojej książce “Cześć pracy. O kulturze zap***dolu” zwraca uwagę, że dominująca w Polsce narracja na temat tego, ile i jak pracujemy, jest zakrzywiona. To dlatego, że skupia się na jednej grupie pracowników – tych pracujących długo i dużo. 

Polacy pracują bardzo różnie. Snucie opowieści na ten temat należy zacząć od podziału na dwie grupy. Nieco upraszczając, Polacy dzielą się na tych, którzy mogą się wyspać i na tych, którzy nie mogą – podkreśla gościni podcastu IBE-PIB.

Zgodnie ze wspomnianą narracją, o wartości człowieka decyduje to, jak ciężko pracuje. Panuje przekonanie, że praca jest najważniejszą rzeczą w życiu i że należy ją kochać. 

Duża część tego dyskursu to opowieść o pracy jako rozwoju. W tej narracji tak naprawdę tylko wykonywanie czynności związanych z zawodem powoduje, że stajemy się lepszymi, ciekawszymi, bardziej spełnionymi ludźmi. Główny błąd tego dyskursu polega na tym, że pomija się kwestię tego, po co właściwie pracujemy. Zaszczepia też w wielu osobach przekonanie, że jeśli ktoś nie myśli tak o swojej pracy, to coś jest z nim nie tak – argumentuje Zofia Smełka-Leszczyńska.

Przecież chodzi o pieniądze

Po co tak naprawdę ludzie chodzą do pracy? Na to pytanie należy odpowiedzieć wprost: żeby zarabiać pieniądze.

W kontekście pracy należy mówić o pieniądzach. Tym bardziej, że w rozmowach z kandydatami do zatrudnienia ten temat pojawia się na końcu, albo wcale. Uważam, że kwestie wynagrodzeń powinny być jasne dla wszystkich, a w ofertach pracy widoczne – zauważa Zofia Smełka-Leszczyńska.

Tymczasem wspomniane wcześniej aspekty pracy, takie jak: samorozwój, misja, popularna dziś “miłość” do pracy, są poruszane w dużej mierze przez ludzi dobrze sytuowanych, na wysokich stanowiskach, prowadzących własne biznesy itd. Pieniądze na tym etapie kariery rzeczywiście mogą nie być już najistotniejszą motywacją do wykonywania danej pracy. Zarabianie jest jednak dla większości z nas jednym z najważniejszych aspektów aktywności zawodowej. 

Badania pokazują, że korelacja między zadowoleniem z pracy a wysokością wynagrodzenia jest ogromna. Nawet osoby wykonujące pracę z poczuciem misji, np. pielęgniarki, nauczyciele, coraz głośniej mówią, że misją nie zapłaci się dziecku za wakacje czy nie włoży się jej do garnka – zaznacza autorka książki “Cześć pracy. O kulturze zap***dolu”.

Mikropoświadczenia – szansa na niekoniecznie kochaną, ale na pewno satysfakcjonującą pracę

Zdaniem dr Smełki-Leszczyńskiej świat idealny wyglądałby tak, że nikt nie otrzymywałby pensji mniejszej niż taka, która gwarantuje bezpieczeństwo ekonomiczne. Dobra praca powinna przede wszystkim pozwalać na dobre i wygodne życie. 

Nie powinniśmy myśleć, że te i inne bolączki znikną z rynku pracy wraz z pojawieniem się na nim nowego pokolenia. To nie obecni dwudziestoparolatkowie siedzą w zarządach firm i ustalają zasady. O warunkach i o podjęciu walki z nierównościami decydują ci, którzy dziś są obsadzani na najwyższych stanowiskach – podkreśla Zofia Smełka-Leszczyńska.

Natomiast tym, co może pomóc – nie tylko młodym ludziom, lecz wszystkim pracującym – są mikropoświadczenia. Mogą okazać się one bardzo wartościowym narzędziem w  budowaniu takich ścieżek karier, o jakich marzą, zachowywaniu higieny pracy i stworzeniu warunków, które będą dla nich optymalne. 

Zdobywanie poświadczeń konkretnych umiejętności od naprawdę wczesnych etapów życia zawodowego jest dopasowane do jego obecnego tempa – przekonuje Zofia Smełka-Leszczyńska. 

Cyfrowe mikropoświadczenia i odznaki pozwalają na potwierdzenie tego, jak i w jakich kierunkach się rozwijamy. A rozwój ten może dotyczyć nie tylko pracy zawodowej, lecz wielu innych, równie ważnych obszarów życia, np. pasji, kompetencji społecznych i rodzinnych, wartości intelektualnych, sportu itd. Często okazuje się zresztą, że umiejętności, które nabywamy przy okazji oddawania się naszym zainteresowaniom, stanowią ogromną wartość w kontekście życia zawodowego. 

Zapraszamy do obejrzenia całego odcinka, aby dowiedzieć się więcej na ten temat!

The post Odcinek 10: Zofia Smełka-Leszczyńska appeared first on Mikropoświadczenia.

Lifelong learning to nie #

O potrzebie ciągłego edukowania pracowników, o szybkiej dezaktualizacji kompetencji technologicznych oraz o konieczności uregulowania kwestii zawodów związanych z nowymi technologiami i AI opowiada w kolejnym odcinku podcastu Jowita Michalska.

Gościnią kolejnego odcinka “Po pierwsze, umiejętności. Podcast o tym, jak być na czasie” jest Jowita Michalska, założycielka i CEO Digital University, Digital European Union Ambassador, Singularity Group Warsaw Chapter Ambassador. 

AI w Polsce – prywatnie tak, biznesowo niekoniecznie

Jowita Michalska za swoją misję uważa “wyposażenie Polaków w niezbędne umiejętności cyfrowe”. Nowe technologie bardzo szybko przestały być domeną wąskich grup ekspertów i na stałe weszły do codziennego funkcjonowania społeczeństw, wpływając na sposób pracy, uczenia się i komunikacji. 

Na świecie około 1 miliarda ludzi korzysta już z AI. Podczas moich wykładów pytam uczestników (Polaków) o to, ilu z nich korzysta ze sztucznej inteligencji. Nigdy nie zgłasza się mniej niż 90 proc. – mówi Jowita Michalska, pokazując w ten sposób, jakie miejsce zajmują nowe technologie w naszym życiu codziennym.

Inaczej wygląda sytuacja w świecie biznesu. Jak podkreśla gościni podcastu, według badań Eurostatu Polska znajduje się na przedostatnim miejscu w Europie, jeśli chodzi o wdrożenia sztucznej inteligencji w firmach. Zaledwie 5,9 proc. organizacji w naszym kraju deklaruje, że włączyło sztuczną inteligencję do swoich działań i aktywnie z niej korzysta. 

Uważam, że jest to wynikiem tego, iż nie inwestujemy wystarczająco w edukację – ocenia Jowita Michalska i dodaje:

Edukacja wciąż jest traktowana jako coś, co pracownicy robią obok swojej codziennej pracy. Organizacje powinny dziś strategicznie traktować edukację pracowników jako część biznesu. Lifelong learning to nie hasztag.

Tym bardziej, że umiejętności potrzebne w pracy nie mogą być dziś traktowane jako trwałe i niezmienne. Pod wpływem zmian technologicznych i organizacyjnych, dezaktualizują się bowiem w coraz szybszym tempie. W efekcie kluczowe staje się nie tylko ich zdobywanie, lecz także systematyczne dostosowywanie do bieżących potrzeb rynku pracy. 

Kompetencje techniczne dezaktualizują się obecnie średnio co 2,5 roku, kompetencje miękkie co pięć lat – komentuje Jowita Michalska.

Skuteczny lifelong learning

“Lifelong learning to nie hasztag” – to jedno z ulubionych zdań gościni podcastu. Pracodawców ma on przekonać do włączenia edukacji do strategii działalności ich firm, a osoby aktywne zawodowo – do tego, by nigdy nie zaprzestały uczenia się. 

Konieczne jest przy tym dopasowanie modelu uczenia się do swojego wieku i swoich możliwości. Ja sama nie mogę już dziś uczyć się tak, jak uczyłam się np. na studiach (pamięciowo i szybko). Zachęcam do wdrożenia modelu, który sama stosuję – trzy razy w tygodniu po 30 minut przeznaczyć na własną edukację, poza tym, co robimy w pracy – przekonuje Jowita Michalska. 

Mikropoświadczenia pomogą uregulować rynek edukacji AI

Rozmowa o edukacji i nowych technologiach nieuchronnie prowadzi do zagadnień związanych z niepokojem. Zdaniem ekspertki, strach przed nowymi technologiami i AI nie powinien sprawiać, że będziemy ich unikać. W dzisiejszym świecie to niemożliwe.

Jesteśmy w świecie zarządzania algorytmicznego, nie wiedząc o tym. W kontekście nowych technologii “bać się” to złe słowa, należy wiedzieć i rozumieć – zaznacza Jowita Michalska.

W jej opinii konieczne jest również uregulowanie rynku edukacji związanej z AI oraz kwestii zawodów powiązanych z nowymi technologiami, ponieważ one są nowe i trudno je czasem zrozumieć i opisać zarówno pracodawcom, jak i pracownikom. Pomocne w tym mogą być mikropoświadczenia. I nie tylko w tym.

Za chwilę może się okazać, że mikropoświadczenia zamieszczone w CV będą powodowały, że takie kandydatury będą chętniej wybierane przez narzędzia AI – stwierdza Jowita Michalska.

Zapraszamy do obejrzenia całego odcinka podcastu!

The post Odcinek 9: Jowita Michalska appeared first on Mikropoświadczenia.

Kariera i rozwój a zdrowie psychiczne

Wypalenie zawodowe i życiowe, rozwój w pracy i poza nią, sposoby na dbanie o zdrowie psychiczne – między innymi takie są główne tematy kolejnego odcinka podcastu, którego gościnią jest dr Ewa Woydyłło. 

Dr Ewa Woydyłło – psycholożka, terapeutka uzależnień, autorka wielu książek, m.in. “Wybieram wolność, czyli rzecz o wyzwalaniu się z uzależnień”, “Rak duszy” czy “Poprawka z matury” – to gościni kolejnego odcinka podcastu “Po pierwsze, umiejętności”.

Wypalenie zawodowe i życiowe

W ostatnich latach wiele mówi się o zgubnych skutkach zapominania o higienie psychicznej. W pogoni za kolejnymi sukcesami zawodowymi wiele osób nie dba o własne emocje, a także o równowagę między życiem prywatnym a pracą. Stąd coraz więcej przypadków wypalenia zawodowego. 

Wypalenie zawodowe to zmęczenie, a raczej przemęczenie. I dotyczy nie tylko pracy, lecz szeroko pojętego życia. Ktoś, kto prowadzi dom, zajmuje się opieką nad dziećmi, ma wiele obowiązków, również może się wypalić i zdarza się to bardzo często. Nazywam to wypaleniem życiowym – wyjaśnia dr Ewa Woydyłło. 

O wypaleniu mówimy, gdy proporcja między satysfakcją i radością a wysiłkiem jest zachwiana. Po czym poznać jego symptomy?

Wypalenie tym różni się od zwykłego zmęczenia, że w przypadku tego drugiego po odpoczynku i śnie następuje poprawa. Natomiast przy wypaleniu krótkotrwały wypoczynek nie sprawia, że czujemy się mniej przemęczeni – tłumaczy gościni podcastu.

Ważne jest również to, czy odczuwamy zadowolenie z wykonywanej pracy czy prowadzonego stylu życia. Frustracja, brak zrozumienia, odgórne wyzwania, które okazują się przeszkodami nie do pokonania, to również często powody wypalenia. Często stosunek do pracy wynika z systemu wartości jednostki, dlatego jest to bardzo indywidualna kwestia.

Jak radzić sobie z wypaleniem

Indywidualną kwestią jest również to, w jaki sposób można radzić sobie z wypaleniem. Zdaniem psycholożki należy przyjrzeć się każdemu przypadkowi i zobaczyć, co należy i co da się zmienić.

Czasem można zmienić natężenie obowiązków, czasem bardziej skuteczna okaże się zmiana profilu zajęć, np. zawodu czy stanowiska. Warto tu wspomnieć o tym, że na przestrzeni lat zmieniamy się nie tylko my sami, lecz także to, co przynosi nam satysfakcję. Z czasem może okazać się, że praca, którą zaczynaliśmy jako młodzi ludzie z poczuciem misji, przestaje nas satysfakcjonować, bo im jesteśmy starsi, tym bardziej liczy się dla nas wysokość zarobków czy możliwość awansu, a w danym zawodzie osiągnięcie tego jest niemożliwe – albo sama radość z pracy marzeń okazuje się nie tak duża, jak oczekiwaliśmy – podkreśla dr Woydyłło.

Ocalająca może więc okazać się zmiana, choć należy brać pod uwagę, że nie każdy i nie w każdym momencie życia może sobie na nią pozwolić. 

Jednak zmianę może wymusić na nas postęp cywilizacyjny i technologiczny. Żyjemy w czasach gwałtownego rozwoju i mało kto przez całe swoje życie wykonuje jeden zawód i trzyma się jednego miejsca pracy. Ukończenie studiów nie gwarantuje nam wykonywania wyuczonego zawodu aż do emerytury. Konieczne jest doszkalanie się i korzystanie z kursów, które pozwalają nam poszerzać kompetencje oraz zdobywać mikropoświadczenia, które je potwierdzają. 

Zapraszamy do obejrzenia całego odcinka podcastu, aby dowiedzieć się więcej na ten temat!

The post Odcinek 8: Ewa Woydyłło appeared first on Mikropoświadczenia.

Pora na mikropoświadczenia w szkołach

O tym, czym się różni uczenie się od chodzenia do szkoły, dlaczego oceny nie są wystarczające oraz w jaki sposób mikropoświadczenia mogą pomóc zarówno uczniom, jak i nauczycielom, opowiadał kolejny gość podcastu, Marcin Szala.

Marcin Szala, współzałożyciel i dyrektor Liceum Artes Liberales w Warszawie, jest kolejnym gościem wideocastu “Po pierwsze, umiejętności. Podcast o tym, jak być na czasie”. 

Chodzenie do szkoły i uczenie się to dwie różne rzeczy

Uczenie się towarzyszy nam od początku życia i nie kończy się wraz z opuszczeniem szkoły czy uczelni. Lifelong learning to nie tylko slogan, lecz codzienna praktyka – od pierwszych prób chodzenia i pisania, przez naukę czytania, gry na instrumentach czy liczenia, aż po rozwijanie kolejnych umiejętności w dorosłym życiu.

Uczenie się i chodzenie do szkoły to dwie różne rzeczy. Chęć poznania i nauki jest u ludzi naturalna. Nie jest to zawsze tożsame z chodzeniem do szkoły. Należy zadać pytanie, co dzieje się z człowiekiem przez tych kilka lat, od czasu, gdy chciał i za wszelką cenę próbował nauczyć się np. chodzić, do momentu, gdy pewnego dnia wstaje rano i mówi: nie chcę iść do szkoły – zauważa Marcin Szala.

Mikropoświadczenia w szkołach – w czym mogą pomóc?

Wyzwaniem współczesnej szkoły jest podtrzymanie naturalnej ciekawości uczenia się, tak aby nie zanikała w momencie, gdy dziecko staje się uczniem i zaczyna kojarzyć naukę wyłącznie z instytucją szkolną. Żeby było to możliwe, konieczne jest zrozumienie realiów, w których funkcjonują dziś uczniowie, oraz czynników, które rzeczywiście ich motywują.

Dziś uczniowie nie boją się nauczycieli. Boją się siebie nawzajem, presji społecznej, tego, jak zostaną ocenieni, co zostanie opublikowane w mediach społecznościowych. Czują, że są nieustannie obserwowani i oceniani. Poza tym współcześni uczniowie żyją w świecie, gdzie są stale zalewani wieloma bodźcami. Szkoła, która próbuje konkurować z Netfliksem, przegra. Dlatego nowoczesna szkoła musi całkowicie przeformułować rolę uczniów – oni nie mogą być odbiorcami, muszą czynnie uczestniczyć w procesie uczenia się, być zaangażowani – przekonuje Marcin Szala.

W Liceum Artes Liberales z takiej obserwacji powstał autorski system oceniania, który angażuje uczniów w proces uczenia się. Jego ważnym elementem są mikropoświadczenia. 

Przedrostek mikro – w mikropoświadczeniach pokazuje nam, że one mogą być zwinne, że można je szybko stworzyć. Nie wiemy, czego ludzie będą się uczyć za 5 lat, mikropoświadczenia pomagają nadążyć za zmieniającym się światem – mówi Marcin Szala.

Sens edukacji – spotkanie z drugim człowiekiem

Dyrektor Liceum Artes Liberales zauważa, że jego zdaniem bezsensowna jest nieustanna kłótnia w świecie oświaty, która dotyczy kanonu lektur, ponieważ skupianie się na tym, jakie dzieła literackie powinny się w nim znaleźć, oddala nas od najważniejszej kwestii – pytania, po co w ogóle czytamy.

Czytamy, żeby zrozumieć drugiego człowieka. Podobnie jest z edukacją. Według mnie jej sens to spotkanie z drugim człowiekiem – podkreśla Marcin Szala. 

Jego zdaniem czyni to rolę nauczyciela jeszcze ważniejszą. Uczniowie powinni spotykać się w szkołach z osobami, które są prawdziwymi wzorami, “ludźmi najpiękniejszymi, jacy są”. 

Zapraszamy do obejrzenia całego odcinka podcastu!

The post Odcinek 7: Marcin Szala appeared first on Mikropoświadczenia.

Końca edukacji wyższej nie będzie? 

Czy kończy się era edukacji wyższej? Czy alternatywne sposoby potwierdzania umiejętności, w tym mikropoświadczenia, zastąpią, a może uzupełnią, studia wyższe? Między innymi tego dotyczyła rozmowa prowadzącego podcast, Łukasza Grassa z jego kolejnym gościem, prof. Grzegorzem Mazurkiem. 

Grzegorz Mazurek, rektor Akademii Leona Koźmińskiego, pracownik naukowy w Katedrze Marketingu ALK, dyrektor Centrum Badań Transformacji Cyfrowej Gospodarki i Społeczeństwa – CYBERMAN, był gościem kolejnego odcinka “Po pierwsze, umiejętności. Podcastu o tym, jak być na czasie”. 

Popyt na edukację wyższą nie maleje

Czy kończy się era szkolnictwa wyższego? Czy rację mają ci, którzy twierdzą, że dyplom uczelni nie jest im potrzebny do tego, by robić karierę? Czy mikropoświadczenia zastąpią studiowanie? 

Jeśli spojrzymy na uczelnię jako na instytucję, do której jest trudny dostęp, która oferuje pewien niezmienny i niepodlegający dyskusjom zestaw wartości, gdzie realizuje się określony z góry program i skąd wychodzi się z dyplomem, to rzeczywiście, możemy mówić o końcu ery szkolnictwa wyższego. Ale to jest tylko jeden, przestarzały model studiowania, który wkrótce zniknie. Ja patrzę na szkoły wyższe zupełnie inaczej, jako na przestrzeń szeroko rozumianego rozwoju, gdzie zdobywanie wiedzy jest tylko elementem szerszej wartości, jaką niesie studiowanie – mówi prof. Grzegorz Mazurek.

Zdaniem rektora Akademii Leona Koźmińskiego, te uczelnie, które patrzą na perspektywę szeroko rozumianego rozwoju studentów, nie muszą obawiać się o swoją przyszłość. Warunkiem jest dopasowanie formatów studiowania do współczesnych wymagań. Jak zauważa, popyt na edukację jest gigantyczny i wciąż rośnie. Mogą go zaspokoić najlepsze uczelnie, które stosują nie tylko klasyczne formaty, lecz także poszerzają ofertę między innymi o mikropoświadczenia. 

Nie wykluczam, że być może mikropoświadczenia zastąpią w jakimś stopniu np. klasyczne studia licencjackie czy magisterskie – stwierdził prof. Mazurek.

Mikropoświadczenia mogą też je uzupełniać oraz stanowić istotny element dobrze sprofilowanej edukacji wyższej, polegającej nie tyle na studiowaniu jednego, określonego kierunku, ile na wybieraniu przedmiotów i kursów interesujących i potrzebnych danej osobie.

Prawdziwa edukacja to relacje

Mikropoświadczenia, jako element programów studiów, stanowią odpowiedź na potrzeby wielu młodszych i starszych osób studiujących. Jednak nie zastąpią całkowicie edukacji wyższej, ponieważ jej sens nie tkwi wyłącznie w zdobywaniu konkretnych kompetencji i poszerzaniu wiedzy. 

Około 50 proc. wartości płynącej ze studiowania to interakcje, czy to z innymi studentami czy z wykładowcami. Rozwój to nie jest zdobycie jednej, konkretnej kompetencji w danej dziedzinie. Najważniejszą kompetencją przyszłości jest krytyczne myślenie, którego nie nauczymy się podczas kursu internetowego, do tego potrzebne są kontakty z innymi, dyskusje, starcie z odmiennymi poglądami itd. – podkreśla prof. Grzegorz Mazurek.

Rektor Akademii Leona Koźmińskiego uważa, że uczelnia jest tak naprawdę hubem, w którym człowiek – niekoniecznie młody, studentem można zostać w każdym wieku – może się rozwijać. 

Nie chodzi o to, żeby mieć konkretne studia, które trzeba po prostu zaliczyć. Prawdziwa edukacja to są relacje – zaznacza prof. Mazurek. 

Zapraszamy do obejrzenia całego odcinka podcastu!

The post Odcinek 6: Grzegorz Mazurek appeared first on Mikropoświadczenia.

Mikropoświadczenia to przyszłość edukacji

Jak zbudować społeczeństwo oparte na wiedzy? Jak ludzkość poradzi sobie z nowym „gatunkiem” w postaci sztucznej inteligencji? Gdzie szukać kresu kryzysów egzystencjalnych, które rodzą się wraz ze świadomością własnej śmiertelności? To wątki poruszone przez dr. Macieja Kaweckiego i prowadzącego podcast, Łukasza Grassa.

W kolejnym odcinku podcastu „Po pierwsze, umiejętności. Podcast o tym, jak być na czasie” Łukasz Grass zaprasza do rozmowy dra Macieja Kaweckiego – prezesa Instytutu Lema, dyrektora Centrum Innowacji Uniwersytetu WSB Merito w Warszawie, dziennikarza naukowego i jednego z najbardziej rozpoznawalnych popularyzatorów nauki w Polsce.

Misja: społeczeństwo oparte na wiedzy

W czasach nieustannego szumu informacyjnego coraz trudniej przychodzi nam odróżnianie faktów od opinii. Kryzys autorytetów sprawia, że potrzebujemy treści, które można zweryfikować i na których możemy się oprzeć. Nauka – mimo wszystkich napięć i uproszczeń, którym bywa poddawana – pozostaje jednym z niewielu obszarów, które wciąż opierają się na faktach, metodzie i odpowiedzialności za słowo. Warunkiem jest jednak zdolność mówienia językiem zrozumiałym i gotowość do dialogu.

Żyjemy w okresie kryzysu autorytetów. Potrzebujemy obiektywnych treści, by móc na nich oprzeć swoją wiedzę. Nauka jest dziś najbardziej obiektywnym źródłem – mówi Maciej Kawecki. 

To szczególnie istotne w obliczu coraz mniejszego zaufania społeczeństwa do jakichkolwiek źródeł wiedzy.

Mikropoświadczenia przyszłością edukacji

Zmienia się sposób uczenia się i rozwijania kompetencji. Coraz rzadziej przebiega on według jednego, formalnego scenariusza, częściej zaś towarzyszy wyzwaniom zawodowym i życiowym. W tym kontekście mikropoświadczenia pojawiają się jako narzędzie porządkowania umiejętności: elastyczne, krótkie i bliższe praktyce niż tradycyjne dyplomy. Nie zastępują edukacji wyższej, lecz ją uzupełniają, odpowiadając na tempo zmian technologicznych i rynku pracy. Zdaniem popularyzatora nauki, mikropoświadczenia to przyszłość edukacji. 

Kończy się era szkolnictwa wyższego. Aby robić karierę, nie trzeba już mieć skończonych studiów, lecz mieć talent i panować nad nim. Tak to działa w Dolinie Krzemowej od dawna. Połowa mojego zespołu nie ma skończonych studiów, a są to genialni, młodzi ludzie – podkreśla dr Maciej Kawecki.

Rozwój i jego ciemniejsza strona

Nieustanne uczenie się i poszerzanie wiedzy mają także swoją cenę. Im większa świadomość, tym częściej pojawiają się pytania o sens, granice i równowagę. Rozwój, który nie dopuszcza błędu, odpoczynku i słabości, łatwo prowadzi do przeciążenia i kryzysów. Dlatego coraz częściej mówi się dziś o znaczeniu higieny psychicznej, relacji, kontaktu z naturą i traktowaniu wsparcia psychologicznego jako naturalnego elementu dbania o sprawność umysłu.

Nie da się tworzyć biznesu ani technologii bez popełniania błędów. Presja doskonałości odbiera zdolność działania, dlatego nie należy nakładać na siebie tak wielkiej presji – radzi dr Kawecki.

AI – nowy kontekst dla edukacji

Rozwój sztucznej inteligencji jest jednym z najważniejszych punktów odniesienia w myśleniu o przyszłości. Zmienia nie tylko sposób pracy, lecz także to, jak definiujemy ludzką inteligencję i wiedzę. Tempo tej zmiany jest bezprecedensowe i wymaga od edukacji czegoś więcej niż przekazywania narzędzi czy kompetencji technicznych. Coraz ważniejsze staje się uczenie orientacji w świecie, w którym niepewność jest trwałym elementem codzienności.

Po raz pierwszy jako ludzkość mamy do czynienia z czymś, co można nazwać nowym gatunkiem. I dopiero uczymy się określać naszą relację z nim – wyrokuje Maciej Kawecki.

Aby dowiedzieć się więcej, m.in. na temat sztucznej inteligencji jako nowego gatunku i dylematów ludzkości z tym związanych, obejrzyj cały odcinek podcastu!

The post Odcinek 5: Maciej Kawecki appeared first on Mikropoświadczenia.

Mikropoświadczenia w nowoczesnym CV

Jakie umiejętności są potrzebne we współczesnym świecie? W jaki sposób mikropoświadczenia mogą pomóc pracodawcom w uzyskiwaniu informacji o osobach ubiegających się o pracę, a pracownikom i kandydatom w prezentowaniu posiadanych umiejętności, które już dziś znaczą na rynku więcej niż dyplom ukończonych studiów? Między innymi na te pytania próbuje odpowiedzieć gościni kolejnego odcinka podcastu, Joanna Malinowska-Parzydło. 

Jak zmieniają się procesy rekrutacyjne w Polsce

Myślenie o rynku pracy, które łączy perspektywę HR z refleksją nad odpowiedzialnością i dojrzałością relacji zawodowych, od lat powraca w analizach Joanny Malinowskiej-Parzydło, autorki książki „Jesteś marką. Jak odnieść sukces i pozostać sobą” i twórczyni koncepcji marki osobistej premium. W jej ujęciu zmiana nie polega na całkowitym zerwaniu z dawnymi standardami, lecz na przesunięciu akcentów: od formalnych kwalifikacji ku jakości postawy oraz od oczekiwań wobec pracowników ku odpowiedzialności liderów.

Na przestrzeni ostatnich kilkunastu lat zmieniło się jednocześnie wiele i niewiele. Niewiele, bo najlepsi liderzy wciąż poszukują po prostu profesjonalnych i przyzwoitych ludzi. Nadal potrzebni są przede wszystkim ludzie, którzy są kulturalni, pięknie posługują się językiem polskim, są etyczni. Zmieniło się natomiast to, że dziś to szefowie muszą zasłużyć na to, by pracownicy byli wobec nich lojalni. Z punktu widzenia i pracodawców i pracowników zmniejszyło się znaczenie wykształcenia formalnego kandydatów – studia nie są już dziś najważniejsze – zaznacza Joanna Malinowska-Parzydło. 

Jak podkreśla ekspertka, od około 10 lat najlepsi rekruterzy na rynku zdecydowanie przedkładają praktykę nad teorię, tzn. że ważniejsze są posiadane przez kandydatów konkretne umiejętności, m.in. stosowania posiadanej wiedzy w praktyce, niż dyplom ukończenia studiów. Stąd właśnie bierze się rosnąca w szybkim tempie rola mikropoświadczeń w procesach rekrutacyjnych na całym świecie.

Nowe pokolenie na rynku pracy – wyzwania dla rekruterów

Zmiany na rynku pracy związane z pojawieniem się na nim pokolenia, które zupełnie inaczej niż poprzednie podchodzi nie tylko do wykształcenia, lecz także do samych warunków zatrudnienia stanowią wyzwanie dla rekruterów i liderów. Utrwalone przez lata nawyki i modele traktowania pracowników muszą zostać poddane rewizji.

Pamiętam rozmowę z pewnym dyrektorem operacyjnym sprzed paru lat. Przyszedł do mnie, żeby powiedzieć, że zwolniła się asystentka. Okazało się, że nie zamierza spać na “styropianie ku chwale korporacji”. To była zapowiedź zmiany i sygnał ostrzegawczy dla liderów, by zmienili sposób podchodzenia do pracowników i organizowania im warunków pracy. Nowe pokolenie nie będzie już gotowe siedzieć w biurze od rana do nocy, praca nie jest całym ich życiem – podkreśla Joanna Malinowska-Parzydło. 

Zdaniem ekspertki, dostosowanie się do wymagań kandydatów jest konieczne, ponieważ dziś w strategiach firm tak naprawdę najważniejszym komponentem są ludzie oraz kultura organizacji.

Każda inna firma może wykupić dostęp do tych samych narzędzi, stworzyć produkty podobne do naszych. Konkurujemy zaangażowaniem i kulturą pracowników oraz ich szeroko pojętym doświadczeniem –

zaznacza Joanna Malinowska-Parzydło wskazując jednocześnie, jak ważna jest w takiej sytuacji umiejętność liderów do motywowania pracowników w sposób pozafinansowy, oparty na rozpoznaniu ich indywidualnych potrzeb i wartości:

Wielokrotnie mówiłam liderom: “Idź i zapytaj pracownika, co jest dla niego ważne”. Chodzi tu o wartości. Jeśli pracownik powie, że najważniejsza jest dla niego rodzina, czynnikiem motywującym będą dla niego benefity, które pozwolą mu np. na zapewnienie pomocy czy atrakcji jego dzieciom. Jeżeli powie, że najważniejszy jest dla niego rozwój, trzeba go wysłać na szkolenia. Mądrzy liderzy będą coraz częściej szukali na rynku osób, które wiedzą, co ich motywuje.

CV na miarę naszych czasów

Zmiana na rynku pracy wiąże się jednak nie tylko z nowymi wymaganiami wobec liderów i rekruterów. Również kandydaci muszą w zupełnie inny sposób tworzyć swoje CV. Dotychczasowe przyzwyczajenia czy wzory, które można znaleźć w internecie, nie pozwalają zawrzeć w CV tego, co dziś naprawdę ma znaczenie podczas rekrutacji – opisu posiadanych talentów.

Nie zmieniło się to, że wciąż ceni się u kandydatów doświadczenie. Młode osoby powinny jak najszybciej zacząć stosować zdobywaną wiedzę w praktyce – tu widać rolę mikropoświadczeń, które to potwierdzą

– zauważa Joanna Malinowska-Parzydło i dodaje:

Ważne, by młodzi jak najczęściej ćwiczyli umiejętności społeczne, ponieważ to jest słabsza strona nowego pokolenia na rynku pracy. Warto też rozwijać pasje, bo to, czym się interesujemy i w jaki sposób to zgłębiamy, może wiele powiedzieć rekruterowi na nasz temat. Nie można też zapomnieć o kompetencjach cyfrowych.

Ekspertka uważa również, że kluczową kompetencją pracowników jest dziś ich samoświadomość. 

Zachęcamy do obejrzenia całego odcinka podcastu! 

The post Odcinek 4: Joanna Malinowska-Parzydło appeared first on Mikropoświadczenia.